ความพลัดพรากจากสิ่งเป็นที่รัก

ภิกษุ ท. !    ความพลัดพรากจากสิ่งเป็นที่รัก เป็นทุกข์  เป็นอย่างไรเล่า ?
ภิกษุ ท. !   รูป  เสียง  กลิ่น  รส  โผฏฐัพพะ  เหล่าใด  ในโลกนี้   ที่น่าปรารถนาน่ารักใคร่
น่าพอใจ  มีแก่ผู้นั้น  หรือว่า  ชนเหล่าใด  เป็นผู้หวังประโยชน์ หวังความเกื้อกูล
หวังความผาสุก  หวังความเกษมจากเครื่องผูกรัดต่อเขา เช่น  มารดาบิดา พี่น้องชาย
พี่น้องหญิง  มิตรอมาตย์  ญาติสาโลหิตก็ตาม, การไม่ได้ไปร่วมกัน  การไม่ได้มาร่วมกัน
การไม่ได้อยู่ร่วมกัน  ความไม่ได้ระคนกัน กับด้วยอารมณ์หรือบุคคลเหล่านั้น ;
นี้ เรียกว่า ความพลัดพรากจากสิ่งเป็นที่รัก  เป็นทุกข์.
– มหา. ที. ๑๐/๓๔๒/๒๙๕.

อริยสัจจากพระโอษฐ์ ๑
ภาค ๑ ว่าด้วย ทุกขอริยสัจ ความจริงอันประเสริฐคือทุกข์ หน้าที่ ๑๕๑/๘๑๗

About เนื้อแท้ที่ไม่อันตธาน

เนื้อแท้ที่ไม่อันตธาน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*

ใส่ผลลัพธ์ให้ถูกค่ะ *