อัฏฐังคิกมรรคในฐานะหนทางให้ถึงจุดหมาย

ภิกษุ ท. !     ถ้าพวกปริพพาชกเดียรถีย์อื่น จะพึงถามเธอทั้งหลายอย่างนี้
ว่า “อาวุโส ท.! ท่านทั้งหลายอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ในพระสมณโคดม
เพื่อประโยชน์อะไรกัน?” ดังนี้.
ภิกษุ ท. !  เมื่อถูกถามอย่างนี้แล้ว  พวกเธอพึงพยากรณ์แก่เขาว่า
“อาวุโส ท.! เราอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ในพระผู้มีพระภาค
เพื่อประโยชน์แก่การ สำรอกซึ่งราคะ (ราควิราคตฺถํ)”. 

ภิกษุ ท. !     ถ้าพวกปริพพาชกเดียรถีย์อื่น  จะพึงถามพวกเธออย่างนี้ว่า
“อาวุโส ท. !   มรรคมีหรือ ปฏิปทามีหรือ เพื่อการสำรอกซึ่งราคะ ?”
ภิกษุ ท. !    เมื่อถูกถามอย่างนี้แล้ว  พวกเธอพึงพยากรณ์แก่เขาว่า
มรรคมีอยู่  ปฏิปทามีอยู่เพื่อการสำรอกซึ่งราคะ.

ภิกษุ ท. !     มรรคนั้นเป็นอย่างไร ปฏิปทานั้นเป็นอย่างไร
เพื่อการ สำรอกซึ่งราคะ ?   อริยอัฏฐังคิกมรรคนี้นั่นเอง,  ได้แก่
สัมมาทิฏฐิ  สัมมาสังกัปปะ  สัมมาวาจา  สัมมากัมมันตะ  สัมมาอาชีวะ
สัมมาวายามะ  สัมมาสติ สัมมาสมาธิ  :
ภิกษุ ท. !     นี้แลมรรค  นี้แลปฏิปทา   เพื่อการสำรอกซึ่งราคะ.

–  มหาวาร. สํ. ๑๙/๓๓ – ๓๕/๑๑๗ – ๑๒๘.

อริยสัจจากพระโอษฐ์ ๒
ภาค ๔ ว่าด้วย มัคคอริยสัจ ความจริงอันประเสริฐคือมรรค หน้าที่ ๘๔๐/๑๕๗๒

About เนื้อแท้ที่ไม่อันตธาน

เนื้อแท้ที่ไม่อันตธาน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*

ใส่ผลลัพธ์ให้ถูกค่ะ *