ตั้งความเพียรแต่พอดี

ความเพียรที่บุคคลปรารภจัดเกินไป
ย่อมเป็นไปเพื่อความฟุ้งซ่าน,
ที่ย่อหย่อนเกินไปย่อมเป็นไปเพื่อความเกียจคร้าน.
โสณะ !   เพราะเหตุนั้นแล เธอจงตั้งความเพียรแต่พอดี,
จงเข้าใจความที่อินทรีย์ทั้งหลาย ๑
ต้องเป็นธรรมชาติเสมอ ๆ กัน,
จงกำหนดหมายในความพอดีนั้นไว้เถิด.

ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์
หมวดที่ ๑๒ ว่าด้วย การเป็นอยู่ชอบ หน้าที่ ๒๗๖/๔๖๖

About เนื้อแท้ที่ไม่อันตธาน

เนื้อแท้ที่ไม่อันตธาน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*

ใส่ผลลัพธ์ให้ถูกค่ะ *